برچسب:
نویسنده: سپیده جعفری
خدایا خالقا بر من بگو تو
مرا در این جهان، آورده ای از چه؟
که هر روزم پر از درد است و اندوه
نصیبم شد غم و تقدیر بی ره
چه ها بر حال زارم کرده ای آخر
تو کی حالی بر این احوال من دادی؟
نمی خواهی وجودم را شاد گردانی؟
رهایم کن از این طوفان در تن
دری بگشا بسوی روشنایی
که شاید مرهمی یابم در آنجا
شبی همصحبتی ،همدردی از دل
که باشد راهی از غم تا رهایی
برچسب:
نویسنده: سپیده جعفری
برچسب:
نویسنده: سپیده جعفری
برچسب:
نویسنده: سپیده جعفری
بنام جهاندار پاک بی ادعای خداوندگارطلوع وغروب و خفای
برچسب:
نویسنده: سپیده جعفری
برچسب:
نویسنده: سپیده جعفری
برچسب:
نویسنده: سپیده جعفری
این بار یه سری چیزا تغییر کرد و خیلی چیزا تموم شد
من نگران نبودنت نیستم چون پذیرفتم نبودنت و
میدونم خیلی طول کشید اما بلاخره شد و اینکه ناراحت نبودنت نیستم
خیلی کم رنگ شدی و میدونم من برای تو محو شدم اما ناراحت نیستم
ناراحت نبودنت نیستم
من کنار اومدم باشرایط بزرگ شدم و پذیرفتم
ادما تنهان در نهایت تنهان دل می بندن اما تنهان
و منم با تنهایی خودم کنار اومدم
برچسب:
نویسنده: سپیده جعفری